మాతృత్వం -4

 మాతృత్వం -4 

సి.హెచ్.ప్రతాప్ 

 

తొమ్మిది నెలల ఎదురుచూపు... ఆ ఉదయం రానే వచ్చింది. ఒక శుభ ఘడియలో, లలిత ఒక బొద్దుగా, ఆరోగ్యంగా ఉన్న మగబిడ్డకు జన్మనిచ్చింది. రుషి, హర్షితల జీవితంలో ఆ రోజు అతి గొప్ప రోజుగా నిలిచిపోయింది. ఆ బిడ్డ నిజంగా తమ రక్త సంబంధమే అన్న విషయం వారిని భావోద్వేగానికి గురిచేసింది. ఆసుపత్రి ప్రోటోకాల్ ప్రకారం, బిడ్డ పుట్టిన 48 గంటల్లోనే (సరోగసీ ఒప్పందం మేరకు) బిడ్డను రుషి, హర్షితలకు అప్పగించారు. హర్షిత తన బిడ్డను మొదటిసారి చేతుల్లోకి తీసుకున్నప్పుడు, ఆ అనుభూతిని మాటల్లో వర్ణించలేదు. ఆ తల్లిప్రేమ ఆమెను పూర్తిగా ముంచెత్తింది.

వారు బిడ్డను జాగ్రత్తగా తీసుకుని, సరికొత్త ఆనందంతో ఇంటికి బయలుదేరారు.

అయితే, వారి సంతోషం వెనుక ఒక నిశ్శబ్ద రహస్యం కూడా అడుగులు వేసింది. రుషి, లలితతో చేసుకున్న ఒప్పందం ప్రకారం... బిడ్డతో పాటు లలిత కూడా వారి ఇంటికి అడుగుపెట్టింది. ఆమె వారి కొత్త ఇంట్లో గృహ సహాయకురాలిగా మారింది.

రుషి తన బిడ్డ వైపు చూస్తూ అపారమైన ఆనందం పొందుతున్నా, పక్కనే పనిమనిషి దుస్తుల్లో ఉన్న లలితను చూసి గుండె బరువెక్కింది. ఆమె తమ బిడ్డను చూసుకోవడానికి పక్కనే ఉంది. రుషి హర్షితకు తెలియని ఆ రహస్య బరువును మోయడం మొదలుపెట్టాడు. ఈ కొత్త జీవితంలో ఆనందంతో పాటు, ఒక సంక్లిష్టమైన సవాలు కూడా వారి ఇంట్లోకి ప్రవేశించింది.

లలిత ఇంటికి వచ్చిన కొత్తలో, హర్షితకు ఆమె సహాయం అత్యవసరంగా ఉండేది. ప్రసవం తర్వాత వచ్చే మానసిక, శారీరక ఒత్తిడి నుంచి కోలుకోవడానికి, అలాగే ఇంటి నుంచి పనిచేసుకోవడానికి  లలిత సహకారం గొప్ప ఉపశమనం ఇచ్చింది. లలిత ఆ బిడ్డను అత్యంత అపురూపంగా చూసుకునేది, ఆ బిడ్డ పట్ల ఆమె చూపించే అపారమైన శ్రద్ధ, ఆప్యాయత మొదట్లో హర్షితకు సంతోషాన్ని ఇచ్చింది.

బిడ్డ జన్మించిన తర్వాత, ఆ తొలి నెలల్లో లలిత సహాయం అమితంగా ఉండేది. బిడ్డను కన్న ప్రసవానంతర శారీరక, మానసిక ఒత్తిడి నుంచి కోలుకోవడానికి హర్షితకు ఆమె సహకారం గొప్ప ఉపశమనం ఇచ్చింది. ఇంటి నుంచి పనిచేసుకునే  వెసులుబాటు ఉన్నా, బిడ్డకు పూర్తి సమయం కేటాయించడం కష్టమయ్యేది. లలిత ఆ బిడ్డను అత్యంత అపురూపంగా, తన ప్రాణం కంటే మిన్నగా చూసుకునేది; ఆ శ్రద్ధ, ఆప్యాయత మొదట్లో హర్షితకు సంతోషాన్ని, భరోసాను ఇచ్చాయి.

రోజులు గడిచే కొద్దీ, హర్షిత ఆరోగ్యం పూర్తిగా మెరుగుపడింది. ఆమెలో తల్లిప్రేమ ఉవ్వెత్తున ఎగసిపడింది. "ఇది నా బిడ్డ, ఇకపై నేను మాత్రమే చూసుకోవాలి" అనే స్వార్థపూరిత మాతృత్వ భావన ఆమెలో బలపడింది. అప్పుడే ఆమె కళ్ళకు లలిత అతిగా కలుగజేసుకోవడం కనిపించడం మొదలైంది. లలిత బిడ్డకు పాలు పట్టడం, నిద్రపుచ్చడం, ఆఖరికి లాలిపాటలు పాడటం కూడా హర్షితకు అసహనాన్ని పెంచింది. లలిత యొక్క ఈ అధిక జోక్యం భవిష్యత్తులో తమ కుటుంబంలో సంక్లిష్టమైన మానసిక సమస్యలు, బిడ్డపై రెండు మమకారాలు సృష్టించగలదని హర్షిత లోలోపల అనుమానించింది.

సంఘర్షణలు మెల్లగా ప్రారంభమయ్యాయి. "లలితా, వాడిని అలాగే పట్టుకోవద్దు, వాడికి ఊపిరాడదు," "ఆ దుప్పటి కాదు, ఈ మృదువైనది వాడాలి," వంటి చిన్న చిన్న మాటల యుద్ధాలు మొదలయ్యాయి. లలిత, బిడ్డ పట్ల ఉన్న మౌన మమకారంతో మౌనంగా ఉండేది, కానీ హర్షిత నిర్దేశాలు, అధికారిక ధోరణి ఆమెను లోలోపల బాధించేవి. రోజులు గడిచే కొద్దీ, ఈ ఘర్షణలు తీవ్రమయ్యాయి. ఇంట్లో నిశ్శబ్దం స్థానంలో ఉద్రిక్త వాతావరణం నెలకొంది.

ఒక సాయంత్రం, రుషి ఆఫీస్ నుంచి ఆలస్యంగా వచ్చాడు. బిడ్డ ఆకలితో ఏడుస్తుండగా, హర్షిత ఏదో ముఖ్యమైన ఆఫీస్ వీడియో కాల్‌లో ఉంది. లలిత వెంటనే వెళ్లి, పాల సీసాను సిద్ధం చేసి, బిడ్డను ఎత్తుకుని తల్లిలా పాలు పట్టింది. ఆ కాల్ పూర్తయిన వెంటనే హర్షిత ఆ దృశ్యాన్ని చూసింది. లలిత, బిడ్డను తన గుండెలపై పడుకోబెట్టుకుని, పాలు పడుతున్న విధానం చూసి హర్షితకు ఆగ్రహం కట్టలు తెంచుకుంది.

"లలితా! బిడ్డకు పాలు పట్టే బాధ్యత నాది, నీది కాదు! నువ్వు ఎందుకు అంత అతిగా కలుగజేసుకుంటున్నావు?" హర్షిత గట్టిగా ప్రశ్నించింది.

లలిత భయంతో వణికి, "క్షమించండి మేడం. బిడ్డ ఆకలితో ఏడుస్తున్నాడు. మీరు కాల్‌లో ఉన్నందుకే..." అని వివరించబోయింది.

"నువ్వు పనిమనిషివి! బిడ్డ ఆకలితో ఉంటే నన్ను పిలవాలి, అంతేగానీ తల్లిలా నటించకూడదు! గుర్తుంచుకో, నువ్వు కేవలం అద్దె గర్భానివి. ఈ బిడ్డకు తల్లిని నేనే!" హర్షిత మాటలు తీవ్రంగా, క్రూరంగా వినిపించాయి. లలిత కళ్ళల్లో అపారమైన బాధ, నిస్సహాయత కనిపించాయి. ఆ సంఘటన తర్వాత, లలిత బిడ్డను తాకడానికి కూడా భయపడింది, కానీ తన పని చేయక తప్పలేదు.

(ఇంకా ఉంది)