మాతృత్వం - 5
సి.హెచ్.ప్రతాప్
బిడ్డ నిద్రించడానికి తరచుగా ఏడ్చేవాడు. హర్షిత తన ఆఫీస్ పనులు, ఇంటి పనుల ఒత్తిడిలో ఒక్కోసారి విసిగిపోయేది. లలితకు ఆ బిడ్డ అలవాటయ్యాడు. ఒక రాత్రి, బిడ్డ ఏడుస్తుండగా, హర్షిత పక్క గదిలో ఫోన్ మాట్లాడుతోంది. లలిత నెమ్మదిగా బిడ్డ దగ్గరికి వచ్చి, తన తల్లిదండ్రులు పాడిన ఒక పాత జానపద లాలిపాటను పాడుతూ, బిడ్డను నిద్రపుచ్చింది.
పాట విన్న బిడ్డ శాంతంగా నిద్రలోకి జారుకున్నాడు. అదే సమయంలో గదిలోకి వచ్చిన హర్షిత, లలిత తన బిడ్డకు అంత సన్నిహితంగా లాలిపాట పాడటం చూసి సహించలేకపోయింది. లలిత ముఖంలో ఆ సమయంలో కనిపించిన నిజమైన మమకారం, హర్షిత మనసులో అపనమ్మకాన్ని పెంచింది.
హర్షిత నిప్పులు చెరిగే చూపులతో లలిత వైపు చూసింది. "ఈ పాట ఎక్కడిది లలితా? నా బిడ్డకు నా పాటలే అలవాటు కావాలి. నువ్వు ఇలా మమకారాన్ని పెంచుకుంటే భవిష్యత్తులో సమస్యలు వస్తుంది. మీరు కేవలం పని చేయాలి, తల్లి పాత్రను కాదు!"
లలిత వణికిపోయింది. ఆమె కన్నీళ్లను బలవంతంగా ఆపుకుంటూ, "క్షమించండి మేడం. బిడ్డ ఏడుపు విని తట్టుకోలేకపోయాను. ఇంకెప్పుడూ ఇలా చేయను," అని దాదాపు వేడుకున్నట్లుగా అంది.
రోజులు గడిచే కొద్దీ, లలిత ఆ ఇంట్లో ఉండటం హర్షితకు ప్రాణం పోయినంత పనిగా మారింది. ఒక రోజు, బిడ్డను నిద్రపుచ్చడానికి లలిత ప్రయత్నిస్తుండగా, ఆ దృశ్యాన్ని చూసిన హర్షితకు ఒక్కసారిగా కోపం కట్టలు తెంచుకుంది. తన బిడ్డపై మరొకరు అంతలా మమకారం చూపడం ఆమెకు అవమానకరంగా అనిపించింది.
హర్షిత ఉగ్రంగా పలికింది: "లలితా! ఇక చాలు! నువ్వు రేపే ఈ ఇంటి నుంచి వెళ్లిపోవాలి."
లలిత షాక్కు గురై, తన చివరి ఆయుధం తీసినట్టుగా అంది: "నేను ఇప్పుడే వెళ్లలేను మేడం. మాకు రెండేళ్ల ఒప్పందం ఉంది."
ఆ మాట వినగానే హర్షితకు రక్తం మరిగినట్లైంది. రుషి తన నుంచి రహస్యాన్ని దాచాడని ఆమెకు అప్పుడే అర్థమైంది. కోపంతో ఊగిపోయిన హర్షిత, లలితను బలవంతంగా పట్టుకుని, ఆమెను గుమ్మం వైపు తోసేసింది. లలిత దీనంగా బిడ్డ వైపు చూస్తూ, తన నిస్సహాయతను వ్యక్తం చేసింది. "నువ్వు ఆ ఒప్పందంతో నన్ను బెదిరిస్తున్నావా? వెళ్లు! నా కళ్ల ముందు నుంచి పో!" అంటూ హర్షిత ఆమెను గట్టిగా నెట్టి, తలుపును బలంగా మూసేసింది. లలిత తన దుస్తులు, సంచితో పాటు ఇంటి బయట నిస్సహాయంగా నిలబడిపోయింది.
ఒక రోజు, లలిత బిడ్డను జోల పాడుతూ నిద్రపుచ్చుతున్నప్పుడు, ఆ దృశ్యాన్ని చూసిన హర్షితకు ఒక్కసారిగా కోపం కట్టలు తెంచుకుంది. ఆమె పక్కనున్న మాతృత్వపు వాత్సల్యాన్ని తట్టుకోలేకపోయింది. ఇది తన బిడ్డ! మరొకరు అంతలా మమకారం చూపడం ఆమెకు అవమానకరంగా అనిపించింది.
హర్షిత అధికారిక స్వరంతో పలికింది: "లలితా! ఇక చాలు. నువ్వు రేపే ఈ ఇంటి నుంచి వెళ్లిపో."
లలిత ఒక్కసారిగా షాక్కు గురైంది. ఆమె నెమ్మదిగా అంది: "నేను ఇప్పుడే వెళ్లలేను మేడం. మాకు ఒప్పందం ఉంది."
హర్షిత కళ్ళల్లో తీవ్రమైన ఆగ్రహం కనిపించింది. "ఒప్పందమా? నీ మమకారాన్ని నా బిడ్డపై చూపించడానికి నువ్వు ఒప్పందం గురించి మాట్లాడుతున్నావా?" ఆమె మరింత బిగ్గరగా అరిచింది. "నువ్వు ఈ క్షణమే బయటికి వెళ్లాలి!"
లలిత భయం భయంగా, "నేను రెండేళ్లు ఉంటానని సార్తో ఒప్పందం చేసుకున్నాను..." అని నోరు తెరవబోయింది. ఆ మాట వినగానే హర్షితకు రక్తం మరిగినట్లైంది. రుషి తన నుంచి రహస్యాన్ని దాచాడని ఆమెకు అప్పుడే అర్థమైంది.
ఆగ్రహంతో ఊగిపోయిన హర్షిత, లలితను బలవంతంగా పట్టుకుని, ఆమెను గుమ్మం వైపు తోసేసింది. లలిత దీనంగా బిడ్డ వైపు చూస్తూ ఉండిపోయింది. "నువ్వు ఆ ఒప్పందంతో నన్ను బెదిరిస్తున్నావా? వెళ్లు! నా కళ్ల ముందు నుంచి పో!" అంటూ హర్షిత ఆమెను గట్టిగా నెట్టి, తలుపును బలంగా మూసేసింది. లలిత తన దుస్తులు, సంచితో పాటు ఇంటి బయట నిస్సహాయంగా నిలబడిపోయింది.
హర్షిత చేత బలవంతంగా ఇంటి నుంచి గెంటివేయబడిన లలిత, ఆ రాత్రి అంతా ఎక్కడ ఉండాలో తెలియక కుంగిపోయింది. తన ఒంట్లోంచి పుట్టిన బిడ్డను రెండు సంవత్సరాలు చూసుకుంటానని రుషితో చేసుకున్న ఒప్పందం, మరియు ఆ ఒప్పందానికి విరుద్ధంగా హర్షిత ప్రవర్తించిన తీరు ఆమెను తీవ్రంగా బాధించాయి. ఆమెలో అవమానం, మాతృత్వపు మమకారం రెండూ పెనుగులాడాయి. తన తమ్ముడి భవిష్యత్తు కోసం చేసుకున్న ఈ త్యాగం తనకు ఇంత దారుణమైన అనుభవాన్ని మిగిల్చిందని ఆమె రోదించింది.
న్యాయం కోసం పోరాడాలని ఆమె నిశ్చయించుకుంది. వెంటనే, తన పాఠశాల ఉపాధ్యాయ వృత్తిలో పరిచయమున్న ఒకరి సహాయంతో, ఆమె న్యాయ సలహాదారు, శ్రీమతి అనూరాధను సంప్రదించింది.
***
No comments:
Post a Comment