ఊహల గుసగుసలు

 ఊహల గుసగుసలు

కళ్ళే వేంకటేశ్వర శాస్త్రి 

గుండె లోని గాలి చుక్కల చిలుకలై

అందరిలో వెలిగే కాంతి వేళ్లో

నిశ్శబ్దం మేలుకొలుపు ముద్రలు వేసి

నా స్వప్నాల బొమ్మల  మధ్య ...

ఒక మూలలో నీ నవ్వు

 తారలవలే అడుగులు,

పలుకుబడి కాల్చే మడుగుల మాటలో ప్రయాణం,

అదిగొక మూలలో నెయ్యి పడి మబ్బుల వెనుక

అడుగు వేస్తున్న శూన్యపు వాక్కుల లోతులే,

అన్నీ కలగలిసి నడిచే ఒకే దారిలో

మధురం, మాంద్యము, బాధ, ఆనందం—

కలిగే ఆ త్రిశూలం మనసునే బంధించుకుంటుంది.

గాలి తన్నిన మబ్బులో నన్ను పిలిచే ఏకాంతం,

ఎదురుగా నిలిచిన చిగురుల గురించి ఆలోచన,

లోపల సాగే నీటి చక్రాలు—

ఆ మధ్యలో ఆహ్లాదపు

 రజనీ గంధ పూల వాసన,

అది నాకు తెలియకపోయినా గుర్తును చేసి

వెన్నెల పొడవాటి చీరలా చుట్టుకుంది.

 

సమయం ఎంత వేగంగా పోతున్నా,

ప్రతి క్షణం వెన్నెలలో మెరుస్తూనే ఉంటుంది,

 గుండె చెలికాని వెలుగులో

రాగాలని పాడుతుంది,

అది ఆకాశపు చివరి మేఘం,

 నా ఊహల్లో నిలిచిన

ఓ శాంతి…