గృహిణి

 గృహిణి

మానసా రెడ్డి

ఉదయపు వెలుగు రాకముందే లేస్తుంది,
నక్షత్రాలు నిద్రించే వేళే విశ్రాంతి తీసుకుంటుంది,
వెయ్యి చిన్న చిన్న బాధ్యతలను మోస్తూ,
తన అలసటను మాత్రం ఎప్పుడూ చూపించదు.

ఎవరికీ వినిపించని నిశ్శబ్దాన్నీ వింటుంది,
ఒక్క నిట్టూర్పులోని భావాన్నీ అర్థం చేసుకుంటుంది,
ఇతరులెవరూ గమనించని చిన్న మార్పులనైనా
ఆమె హృదయం ముందుగానే గుర్తిస్తుంది.

వంట చేసేది కేవలం పదార్థాలతో కాదు,
ఓర్పుతో, ప్రేమతో, ఆప్యాయతతో.
నాలుగు గోడల మధ్య ఉన్న ఇంటిని
మనసులు సేదతీరే గూటిగా మార్చుతుంది.

ఆమె చేతుల్లో బహుమతులు ఉండకపోవచ్చు,
ఆమె పేరు వార్తల్లో కనిపించకపోవచ్చు,
అయినా ప్రతిరోజూ తన వంతు ప్రేమను
ఏ ప్రతిఫలం ఆశించకుండా అందిస్తుంది.

ఇంటివారి విజయాలను తనవిగా సంబరపడుతుంది,
తన కన్నీళ్లను మాత్రం నిశ్శబ్దంగా దాచుకుంటుంది.
కాలం మారినా, పరిస్థితులు మారినా,
కుటుంబానికి అండగా నిలుస్తుంది.

గృహిణి అంటే కేవలం "ఇంట్లో ఉండే స్త్రీ" కాదు.
ఆమె ఆ ఇంటి హృదయం.
ఆమె తరతరాల భవిష్యత్తుకు బలాన్నిస్తుంది,
విలువలను నేర్పి జీవితాలను తీర్చిదిద్దుతుంది.

ఆమె విలువను జీతంతో కొలవలేం,
ఆమె పాత్రను ఒక్క పదవితో చెప్పలేం.
ఎందుకంటే ఆమె కేవలం ఇంటిని చూసుకోదు.
ఆ ఇంట్లోని ప్రతి మనసునూ మలుస్తుంది.

ప్రపంచం అలసిపోయి చీకటిలో మునిగినప్పుడు,
ఎక్కడో ఒక చిన్న వెలుగు వెలుగుతూనే ఉంటుంది.
అది ఒక స్త్రీ ప్రేమ,
ఒక తల్లి ఆప్యాయత,
"ఇల్లు" అనే అనుభూతిని ఇచ్చే ఆత్మీయత.

కాబట్టి ప్రపంచం ఆమెను గుర్తుంచుకోవాలి.
ఆమె ఎంత త్యాగం చేసిందో మాత్రమే కాదు,
ఆమె తన ప్రేమతో ఎన్ని జీవితాలను తాకిందో కూడా.

ఆమె ఒక గృహిణి.
కానీ ఆమె పని ఎప్పుడూ చిన్నది కాదు.
ఆమె కనిపించని బలం,
ఆమె ప్రేమే ఆ ఇంటి నిశ్శబ్ద హృదయ స్పందన.